ചോയിച്ചു ചോയിച്ചു...അങ്ങനെ.

ജീവിതം ഒരു ബസ്‌ യാത്ര പോലെ ആയിരുന്നു..
ഓരോ കവലയിലും ഡ്രൈവർ വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു..
നമ്മളറിയാതെ.
ഡ്രൈവർ ക്ക് ശരിക്കുള്ള വഴി അറിയോ?

മ്മക്ക് ങ്ങനെ ചോയിച്ചു ചോയിച്ചു പോവ്വാം ന്നേ !!

 ഇടവേളയിൽ .. idavelayil .....
ഒരൽപനിമിഷം.

ഏകാന്തം

വിരഹ വേഗത്താൽ വിജനമാമീ കൊച്ചു,
 കുടിലിൽ ഞാനൊറ്റക്കിരുന്നു പാടുന്നു.

അകലെയാഴത്തിലാണ്ടുപോം സ്വപ്നങ്ങള-
 റിയുമെങ്കിലും കാണാതെ മായുന്നു.

ഉയിരിലെന്നോ തുരുമ്പിച്ച ജീവന്റെ-
 ചിറകുകളറ്റു മണ്ണിൽ കിടക്കുന്നു.

ഒരു തരി പൊൻ നിലാവെളിച്ചതിനെ
ഓർമയായി മാത്രം നെഞ്ചിലൂന്നിക്കൊണ്ടു

കനവു കാണുവാനാകാതെ കണ്ണിലെ
പ്രഭ മയങ്ങുവാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ..

ഓർമ്മയിലുണ്ട് നീയേകിയൊരായിരം
ചുംബനങ്ങൾ തൻ നിശ്വാസവീഥീകൾ..
ആർത്തിരമ്പും നിന്നിലേക്കന്നു ഞാൻ
ആഴ്ന്നിറങ്ങി അലിഞ്ഞു പോം ആർദ്രത..
(tbc )

 ഇടവേളയിൽ .. idavelayil .....
ഒരൽപനിമിഷം.

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ.

വാക്ക് ഒരു കരയും,
മൗനം നിലയില്ലാത്ത കടലുമാണ്.

***

എരിഞ്ഞു  തീരുന്പോഴും
കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിക്കാൻ
ഒരു തൂലിക വേണം

***

സ്വപ്നങ്ങളോളം മൂല്യമുള്ള
 മൂലധനമുണ്ടോ ?

***

ഉള്ളിലേക്കിറങ്ങി നോക്കി,
എന്റെ ആത്മാവ് എനിക്കെന്നോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.


***

ഓർമകളിൽ നീരാടണം
മനസ്സ്  കുളിരുവോളം

***

കണ്ണാൽ കാണുന്നത്രേം അളന്നെടുത്തോളാൻ പറഞ്ഞതാണ്, ആകാശം.
വേരു വെട്ടി പറന്നു പോവാൻ വയ്യാത്തോണ്ട് മാത്രം വേണ്ടെന്നു വച്ചു..

***
അകലം സത്യത്തിന്റെ നേർക്കാഴ്ചയാണ്,
മനസ്സ് പക്ഷെ ദൂരങ്ങളിൽ മരീചികകൾ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

***
പറക്കാൻ പഠിക്കും മുന്നേ , ആകാശത്തിനു അതിരു കെട്ടുന്ന
അക്ഷര പിശാച് - ജാതകം

***

ഭൂമി ഉരുണ്ടതാണ്, നാം എവിടെയെങ്കിലും വച്ച് കണ്ടുമുട്ടേണ്ടതാണ് ,
എങ്കിലും, അതൊന്നുറപ്പിക്കാൻ , തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയാൻ,
ഞാൻ നടന്ന വഴികളിലൂടെ ഒരുപാടു ദൂരം നീ പിന്നോട്ടു സഞ്ചരിക്കണം..
***

 ഇടവേളയിൽ .. idavelayil .....
ഒരൽപനിമിഷം.